چهار شنبه سوری 1402
چهار شنبه سوری یکی از جشنهای ایرانی است که در سه شنبه شب ( شب چهار شنبه) پایانی ماه اسفند برگزار می شود و بر افروختن و پریدن از روی آتش سه گانه ویژگی بنیادین آن است.
« سور» به معنای جشن و شادمانی است و نیز « سوری» به معنای سرخ است؛ چون در این جشن آتش سرخ افروخته می شود هم معنای شادمانی را دارد و هم معنای سرخی را.
سفره ی چهار شنبه سوری در بر دارنده ی آجیل، آش، شمع، آتشدان، اسپند، عود، کتاب دیوان حافظ، کتاب شاهنامه ی فردوسی، کتاب آسمانی اوستا و قرآن است.
از دیگر آیینهای چهار شنبه سوری شکستن کوزه ی کهنه، فال گرفتن، قاشق زنی، شال اندازی است که همینک از یادها رفته اند.
@hakha.kerman
بر افروختن آتش در چهار شنبه سوری بازمانده ی آیین آگاهی رسانی سال نو با آتش افروزی بر بامها و آتشدانها است و پریدن از روی آتش یادمان گذر سیاوش ( پسر کیکاووس) از آتش است.
در شاهنامه ی فردوسی آمده است که سودابه دختر شاه هاماوران ( یمن امروزی) که یکی از زنهای کیکاووس ( پادشاه اشکانی ها) بود با دیدن سیاوش شیفته اش می شود و او را به شبستان خویش فرا می خواند، اما سیاوش نمی پذیرد.
برای بار سوم سودابه سیاوش را به شبستان کشید. سیاوش با دیدن سودابه ی برهنه بر آشفت. سودابه برای آبرو داری با فریاد و شیون کیکاووس را صدا زد و سیاوش را نمک نشناس ( خیانت کار) نامید!
هنگامی که کیکاووس به نا راستی سخن سودابه پی برد، خواست که سیاوش را بکشد، اما به خواسته ی موبدها آتشی بر پا کرد تا به این روش گناهکار را شناسایی کند. سیاوش با جامه ی سپید و کافور زده با اسب شبرنگ خویش که بهزاد نام داشت به درون آتش رفت(!) و تندرست از آن سوی آتش بیرون آمد. بدین سان بی گناهی و پاکی سیاوش آشکار شد.
@Hakha.Kerman
هنگام پریدن از روی آتش جمله ی زیر را می خوانند:
زردی ( بیماری ها) من از تو
سرخی ( شادابی) تو از من.
@hakha.Kerman
تماشا در آپارات:
https://aparat.com/v/9cNDi
# جشن #4شنبه_سوری #4_شنبه_سوری #آیین_ایرانی #جشن_ایرانی #چهارشنبه_سوری #چهار_شنبه_سوری #اسفند
#شاهنامه_فردوسی #سیاوش
#هخامنش_کرمان #هخامنش_سعیدی #هخامنش_شکست_ناپذیر
#hakhamanesh_saeidi #hakhamanesh_kerman
من شکست ناپذیرم.