اینجا استان اصفهان- کاشان- تپه ی سیلک. تیر 1402
اینجا استان اصفهان- کاشان- تپه ی سیلک. تیر 1402
{ تپه ی سیلک Sialk در بر دارنده ی 2 تپه ی اپاختری 5000 هکتاری ( 7500 ساله) و تپه ی اواخشتری 8000 هکتاری ( 5000 ساله) که در ۶۰۰ متری یکدیگر قرار دارند و نیز 2 گورستان است.
گورستان « الف» ۳۵۰۰ ساله است و در ۲۰۰ متری اواخشتر تپه ی اواخشتری است که امروزه بر روی آن بلوار امیر المومنین کشیده شده است!
گورستان « ب» ۳۰۰۰ ساله است و در ۱۵۰ متری اپاختر باختری تپه ی اواخشتری است که در زیر باغها و کشتزارها و در باختر تپه ها قرار دارد!
تپه ی سیلک در ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شماره ی ۳۸ در فهرست میراث ملی ایران آگاشت شد.
@Hakha.kerman
رومن گیرشمن Roman Ghirshman در سالهای ۱۳۱۲ و ۱۳۱۳ و ۱۳۱۶ و نیز صادق ملک شه میر زادی از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۸۵ در تپه ی سیلک کاوش باستان شناسی کردند.
دستاوردهای کاوشهای باستان شناسی در تپه ی سیلک:
1. دیوارهای درونی خانه ها را با گل اخرایی ( زرد مایل به قهوه ای) رنگ آمیزی می کردند.
2. مردگان را به سان چمپاته در کف اتاقها به خاک می سپردند و همراه آنها زیور آلات، ابزار، جنگ افزار، ظرف، لگام ( دهان بند) اسب در گور قرار می دادند.
3. پیدا شدن دوکهای ریسندگی و بافندگی نشانی از آشنایی مردم سیلک در هزاره های پیش از میلاد مسیح از صنعت ریسندگی و بافندگی دارد!
4. با ذوب کردن فلزها، با مس و برنز ( مفرغ= مس+ روی) برای خود جنگ افزار و ابزارهای کار می ساختند که این ابزار کم کم جای ابزار سنگی را گرفتند.
5. آنها در اتاقهای کوچکی که با شاخ و برگ درختان می ساختند به سر می بردند و سپس خانه های گلی نیز بنا نهادند.
6. مردم فلات ایران به کشاورزی می پرداختند و جانورهای اهلی را نیز پرورش داده اند، چرا که استخوان گاو و گوسپند در سیلک پیدا شده است.
7. در هزاره ی چهارم پیش از میلاد مسیح در سیلک خانه هایی با در و پنجره ی کوتاه ساخته شد و در درگاه آن اجاقی 2 بخشی وجود داشت که یکی برای آشپزی و دیگری برای پخت نان بود.
@hakha.Kerman
دوره های تپه ی سیلک:
1. دوره ی یکم:
از 8000 تا ۷۳۰۰ سال پیش در تپه ی اپاختری در خانه هایی از نی و چوب زندگی می کردند.
در این دوره مردم شکارگر- گرد آور بودند و غذای خود را از شکار جانورهای وحشی مانند کل، قوچ، گراز، غزال، آهو فراهم میکردند و نیز با گرد آوری میوه و دانه های گیاهان وحشی مانند پسته، بادام روزگار میگذراندند
مردم این دوره در اهلیکردن بز، گوسپند و نیز کشت گیاهانی مانند گندم، جو پیشتاز بودند.
آنها به ساخت سفالهای دست ساز کلفت به رنگ نخودی می پرداختند.
یافته های دوره ی یکم:
ابزارهای سنگی برای شکار و بریدن و سابیدن
سفالهای دست ساز
مهره های گردن بند
سنگ ساب برای آسیاب دانه های گندم و جو
داس سفالی برای درو
دانه ی گیاهی کربنیز شده.
2. دوره ی دوم:
از ۷۲۰۰ تا ۶۷۰۰ سال پیش در تپه ی اپاختری در خانه های گذرا زندگی می کردند.
این خانه های ساده با چینه و خشتهای دست ساز ساخته شده بود.
مردم این دوره کشاورزی و دامداری را به خوبی یاد گرفته بودند.
سفالهای این دوره با نقشهای گیاهی و هندسی سیاه رنگ آراسته می شدند.
نشانه هایی از نخ ریسی و پارچه بافی پیدا شده است.
یافته های دوره ی دوم:
دیگهای سفالی
خشت دست ساز با سوراخهایی برای چسبندگی بهتر ملات
سفالهای این دوره به رنگ قرمز نارنجی با نقشهای سیاه است ( سفالهای چشمه ی علی)
سر دوکهای نخ ریسی
پیکرکهای گلی.
3. دوره ی سوم:
از ۶۳۰۰ تا ۵۴۰۰ سال پیش از تپه ی اپاختری به تپه ی اواخشتری جابجا شدند.
خانه ها در بر دارنده ی اتاق، اجاق، تاقچه بودند.
در این دوره مردم به ذوب مس دست یافتند.
چرخ سفالگری ساختند. سفالهای این دوره نازکتر و با نقش انسانی، جانوری، گیاهی هستند.
داد و ستد کالاهای ساخته شده با ژتونها یا کالا شمارهایی از جنس گل، سنگ، استخوان، سفال بود.
یافته های دوره ی سوم:
سفالینه هایی با نقش جانوری، انسانی، گیاهی
قالبهای فرآیند ذوب فلز مس و ساخته های آن
مهره های آراستنی، سوهان سنگی، ژتونها یا کالا شمارها.
4. دوره ی چهارم:
از ۵۳۰۰ سال تا 4900 سال پیش فرمانرواهای بومی بر سیلک فرمانروایی می کردند که دارای مهر استوانه ای بودند.
در این دوره خط ایلامی در شوش در خوزستان و تپه ی سفالین در ورامین در استان تهران و تپه ی سیلک در کاشان دیده می شود.
در این دوره ساخت ظرفهایی با نام « لبه وا ریخته» گسترش یافت که برای پخت نان به کار می رفت.
یافته های دوره ی چهارم:
ظرفهای لبه وا ریخته و کف نخ بر
لوحهای گلی، مهر استوانه ای
پرسینگ ( لب آرایی).
5. دوره ی پنجم:
در اریسمان ( نطنز در استان اصفهان)، ازبکی ( نظر آباد در استان البرز)، سیلک ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ سال یکجا نشینی رخ داده است که شاید به خاطر خشک سالی بود.
از ۳۶۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش مردم در تپه ی سیلک سفال خاکستری دیده می شود که رومن گیرشمن این سفالها را نشان دهنده ی آمدن آریایی ها به سیلک می داند.
یادگار این دوره گورستان « الف» در ۲۰۰ متری اواخشتر تپه ی اواخشتری است که ۱۵ گور کاوش شد و همه ی گنجینه های گورها در همان دوران چپاول شد!
یافته های دوره ی پنجم:
سفالهای خاکستری و در پوش
سر دیس سفالی بز و گوسپند.
6. دوره ی ششم:
از ۳۰۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش ساخت سفال نقشدار دوباره گسترش یافت و ظرفهای لوله دار با نقشهای آریایی مانند جنگاوران، اسب بالدار دیده می شوند.
یادگار این دوره زیگورات خشتی با 12 متر بلندا ( طبقه ی یکم 70 در 70 و طبقه ی دوم 40 در 40 متر) و گورستان « ب» در ۱۵۰ متری اپاختر باختری تپه ی اواخشتری هستند که این گورستان ۲۱۷ گور دارد.
یافته های دوره ی ششم:
قوری های لوله منقاری با نقشهای افسانه ای
دسته های ظرف به سان سر اسب، روباه
زیور آلات فلزی مانند بازو بند، دست بند مفرغی، سنجاق، سوزن، سر پیکان، مهر سیلندری}
@hakha.kerman
1. بلیت تپه ی سیلک 5000 تومان است.
2. موزه ی درون تپه رایگان است.
3. این تپه ی باستانی درون شهر قرار دارد و راه رسیدن تا تپه ی سیلک هموار و آسفالت است.
4. در کنار این پهنه ی باستانی کشتزار و خانه های مردم دیده می شود!}
@Hakha.Kerman
تماشا در آپارات:
#اصفهان #استان_اصفهان #کاشان
#تپه_سیلک #سیلک #موزه #تپه_باستانی #گورستان_باستانی
#kashan #isfahan
#میراث_فرهنگی #آثار_باستانی #آثارباستانی #آثار_تاریخی #آثارتاریخی
#گردشگری #گردشگر #ایرانگرد #ایرانگردی
#باستان_شناس #باستانشناسی #باستانشناس #باستان_شناسی
#هخامنش_کرمان #هخامنش_کرمان_اصفهان
#hakhamanesh_kerman
من شکست ناپذیرم.